- Στιγμή -




Δρομάκι φωτισμένο
μονάχος περιμένω

Διαφανή ομίχλη
κάπου να πάω δείχνει

Πυξίδα χωρίς δείχτες
ονείρων άδειες νύχτες

Δώρο μου σκονισμένο
μένεις μισανοιγμένο

Τσιγάρο αναμμένο
καίγεσαι ξεχασμένο

Ζωής μου χρόνε κλέφτη
άβροχη μπόρα πέφτει

Αλάτι στην πληγή μου
ξεράθηκε η γη μου

Στιγμή πικρή κι αγνή μου
Ήσουν ποτέ δική μου;

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κύκνειο άσμα...

- Αμαρτωλάγιες σκέψεις -

- Έκθεση -

Εμφάνεια - Ποιητική Συλλογή (ανθολογήσεις, κριτικές)

- Τιποτένιο ποίημα -